Boeken, meer boeken

Tot mijn schrik zag ik dat mijn laatste berichten hier al van heel lang geleden zijn. Dat ik hier niets schrijf betekent niet dat er verder niet geschreven wordt. Het vierde deel van de Alexandra Quirtesse reeks is al een tijdje geleden verschenen en de volgende delen staan ook in de startblokken om te verschijnen.

Maar er zijn meer boeken, op dit moment schrijf ik aan een steampunk-verhaal. Het speelt zich af in een fictieve wereld vol stoommachines, rookwolken en dampende en dreunende mechanische apparaten. Maar dat is niet meer dan een geweldige achtergrond en decor waarin het verhaal met bovennatuurlijke elementen zich afspeelt. Proeflezers zijn enthousiast over de eerste hoofdstukken, dus hopelijk verschijnt dit boek over niet al te lange tijd.

(Bijna) ingehaald door de werkelijkheid

Een kort berichtje op internet vermeldde op 15 april dat de wolf bijna weer terug is in Nederland. Natuurlijk wist ik dat al lang. Hieronder een quote uit Alexandra’s derde avontuur (nu nog zonder titel):

‘En weer is er nieuws uit het pittoreske Crompoort’, zei de presentatrice van het lokale nieuws met een brede glimlach. ‘Gisteren lieten we al exclusieve beelden zien van een groot roofdier dat zich in de Crompoortse bossen zou bevinden en vandaag is bevestigd dat het inderdaad om een wolf gaat. Boswachters hebben gisteravond het gedode lichaam van een hert gevonden die door minstens een, maar waarschijnlijk meerdere wolven, gedood is. Biologen zijn opgetogen dat de wolf weer in ons land is teruggekeerd en vermoed wordt dat deze enkele weken geleden de grens zijn overgestoken en in de Crompoortse bossen een geschikte habitat hebben gevonden.

Uit Alexandra’s derde avontuur, nog nergens te verkrijgen.

Maar was dit wel een gewone wolf of kwam deze uit de andere wereld, en wat doet hij in de bossen rond Crompoort? Zal Alexandra’s opa gevaar lopen?

Gewoon doorschrijven

Zoals ik al eerder schreef is mijn uitgever er door omstandigheden mee gestopt. Dat plaatst mij uiteraard voor een probleem: hoe nu verder?
Een heruitgave van Alexandra Quirtesses eerste avontuur is voor veel uitgevers commercieel niet interessant genoeg en zonder het eerste deel is het tweede, derde en verdere deel natuurlijk ook ver uit zicht.
De toegezegde uitgave van mijn thriller (met de werktitel ‘XVII’) moet nu ook een andere uitgever zoeken en zoeken in boekenland duurt lang.
Intussen blijf ik erg leuke en bemoedigende kritieken ontvangen, zowel over de mail over het manuscript van XVII, als in het gastenboek over Alexandra’s eerste avontuur, maar ik wordt soms ook persoonlijk aangesproken door fans van Alexandra die me bijna smeken om het tweede deel.
Naast de bemoedigende reacties van lezers krijg ik uiteraard soms ook kritiek van deskundigen: dit klopt niet, dat moet anders, dat daar klopt helemaal niets van… Soms is het om moedeloos van te worden, want wat de een heeft aangewezen als goed, wordt door een ander als fout aangewezen en de deskundigen spreken elkaar vaak tegen. Verwarrend, vooral omdat de lezers het niet uit lijkt te maken.
Al die tegenstrijdige reacties van de deskundigen brachten me aan het twijfelen, want heeft het nog wel zin om door te schrijven?
Toen las ik een recensie van ‘De Nevelprins’ van Carlos Ruiz Zafón.
In deze recensie wordt het boek niet bepaald aangeprezen en terloops worden zijn andere boeken nog even opzij geschoven als broddelwerk.
Het mooie aan deze recensie was dat het mij overtuigde om door te schrijven. Ik kan het niet iedereen naar de zin maken en smaken verschillen nu eenmaal. Bovendien – zo bedacht ik me – zijn de opmerkingen van lezers belangrijker dan die van de critici en andere deskundigen. Ik schrijf niet voor de critici maar voor mijzelf maar vooral voor de lezers, en die vinden mijn verhalen goed.
In afwachting van een uitgever die een (of meerdere) van mijn verhalen wil publiceren blijf ik dus gewoon doorschrijven.

In de pen

Hoewel ik uiteraard niet echt met pen en papier schrijf, heb ik toch nog wel wat in de pen.
Van de verhalen van Alexandra Quirtesse ben ik bezig met het schrijven van het vierde deel. Het is weer heerlijk schrijven, want ook nu schrijft het zichzelf. Het derde deel ben ik intussen aan het herschrijven.
Het verhaal dat zich deels in de tijd van de VOC afspeelt is ‘klaar’, dat wil zeggen dat het gereed is voor proeflezers en om naar uitgevers te sturen. De eerste proeflezer was laaiend enthousiast en heeft het hele boek bijna in een keer uitgelezen.
Omdat ik het schrijven van dat verhaal zo leuk vond ben ik nog een verhaal aan het bedenken met enkele van dezelfde figuren uit het boek. Er staat nog geen letter op papier, maar ik al wel een aantal leuke ideeën. Van alle hoofdstukken die ik heb geschrapt uit het VOC-verhaal (nog zonder titel) kan ik nog een apart boek maken en waarschijnlijk ga ik dat ook doen want ik heb te veel leuke hoofdstukken en personen geschrapt uit dat boek en die delen zijn een eigen boek waard. Ik verheug me nu al op het schrijven daarvan.
Ter afwisseling ben ik een politieverhaal aan het schrijven. Het wordt geen complex verhaal waar veel achter gezocht hoeft te worden, maar eenvoudigweg een spannend verhaal met enkele politieke intriges en uiteraard een bloederige moord als aanleiding. Ik ben nu op zo’n 42.000 woorden en nog lang niet klaar.
Verhalen heb ik nog genoeg en omdat ik het leuk vind om ook een keer een supernatural thriller te schrijven, ben ik ook maar vast begonnen met een verhaal waarin vampiers een belangrijke rol spelen. Over vampiers lijk alles al verteld te zijn, maar toch is dat niet zo. Ik ga hier uiteraard nog niet verklappen waar ik over ga schrijven, maar drie verhaallijnen lopen in het verhaal door elkaar en vullen elkaar aan. Ik heb heel veel zin in het schrijven van dit verhaal en de eerste paar duizend woorden gingen makkelijk, wat voor mij een goed teken is. Het verhaal heb ik al, ik hoef het ‘alleen nog maar’ op te schrijven. Ik denk wel dat dit een echt dik boek gaat worden, want ook dat lijkt me leuk: een flink dik boek schrijven waar mensen lekker lang in kunnen lezen.
Veel in de pen dus. Ik ga nu dus maar weer snel verder met schrijven.